Gebaseerd op de roman van Victor Hugo creëert Roland Petit een levendig, theatraal en meeslepend fresco. Tussen Esmeralda, die verliefd is op kapitein Phoebus, Frollo, die wordt verteerd door zijn verlangen, en de gebochelde Quasimodo ontvouwt zich een tragisch verhaal, tegen de achtergrond van een wispelturige menigte die voortdurend schommelt tussen vreugde en wreedheid.

Met een unieke combinatie van neoklassieke dans en de sfeer van het music-halltheater omringde Roland Petit zich met de grootste creatieve talenten van zijn tijd: Maurice Jarre componeerde de muziek, René Allio ontwierp de decors en Yves Saint Laurent verzorgde de kostuums, die volgens Petit “even kleurrijk moesten zijn als de glas-in-loodramen van een kathedraal”.