De film vertelt het verhaal van "Adile Naşit", die al op jonge leeftijd de magie van het toneel inademde en met haar lach de tijd en het leven trotseerde. Een vrouw die haar eigen regels bepaalde.

Als dochter van een theateracteur werd de jonge Adile tijdens haar jeugd in het toneelstuk Direklerarası verliefd op het toneel. Toen ze haar geluk in de filmwereld wilde beproeven, voldeed haar uiterlijk niet aan de schoonheidsnormen van Yeşilçam; ondanks haar buitengewone talent werd ze uitgesloten van de bioscoop. Adile werd nooit gecast voor hoofdrollen in het theater, maar met haar glimlach wist ze de hoofdrol in de harten van het publiek te veroveren.

De mooiste en meest uitdagende rol in haar leven was het moederschap. Het korte leven van haar zoon Ahmet is het langste en meest pijnlijke verhaal in Adiles leven. "Adile Naşit" brengt, door de pen van Nermin Yıldırım en de lens van Çağan Irmak, de vooroordelen, ongeschreven regels, de onzichtbare worstelingen van vrouwen en de beproevingen van het moederschap in een periode die het land en de wereld kenmerkt, de onuitgesproken en onvergetelijke emoties naar het grote scherm.